magism
See also: Magism
Romanian
Etymology
Borrowed from French magisme. By surface analysis, mag + -ism.
Noun
magism n (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | magism | magismul | magisme | magismele |
| genitive-dative | magism | magismului | magisme | magismelor |
| vocative | magismule | magismelor | ||