młodzik

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish młodzik, from Proto-Slavic *moldikъ. By surface analysis, młody +‎ -ik.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈmwɔ.d͡ʑik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔd͡ʑik
  • Syllabification: mło‧dzik

Noun

młodzik m pers (female equivalent młodziczka)

  1. (colloquial) youngster (young male person)
    Synonym: chłopak
  2. (scouting) a rank in Polish Scouting

Declension

Declension of młodzik
singular plural
nominative młodzik młodziki
genitive młodzika młodzików
dative młodzikowi młodzikom
accusative młodzika młodzików
instrumental młodzikiem młodzikami
locative młodziku młodzikach
vocative młodziku młodziki

Noun

młodzik m animal

  1. young animal

Declension

Declension of młodzik
singular plural
nominative młodzik młodziki
genitive młodzika młodzików
dative młodzikowi młodzikom
accusative młodzika młodziki
instrumental młodzikiem młodzikami
locative młodziku młodzikach
vocative młodziku młodziki

Further reading

  • “młodzik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “młodzik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
  • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “MŁODZIK”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  • Marek Kunicki-Goldfinger (26.10.2022), “MŁODZIK”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]