müsamaha

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مسامحه (müsamaha), from Arabic مُسَامَحَة (musāmaḥa).

    Pronunciation

    • IPA(key): /my.saː.maˈha/, /my.saːˈmaː/

    Noun

    müsamaha (definite accusative müsamahayı, plural müsamahalar) (dated)

    1. forgiveness
      Synonym: hoşgörü

    Declension

    Declension of müsamaha
    singular plural
    nominative müsamaha müsamahalar
    definite accusative müsamahayı müsamahaları
    dative müsamahaya müsamahalara
    locative müsamahada müsamahalarda
    ablative müsamahadan müsamahalardan
    genitive müsamahanın müsamahaların

    Derived terms

    • müsamaha etmek
    • müsamahakâr
    • müsamahakârlık
    • müsamahasız
    • müsamahasızca
    • müsamahasızlık

    References