mübalağa

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مبالغه (mübalağa), from Arabic مُبَالَغَة (mubālaḡa).

    Pronunciation

    • IPA(key): /my.baːla.ɑ/

    Noun

    mübalağa (definite accusative mübalağayı, plural mübalağalar)

    1. exaggeration
      Synonym: abartı

    Declension

    Declension of mübalağa
    singular plural
    nominative mübalağa mübalağalar
    definite accusative mübalağayı mübalağaları
    dative mübalağaya mübalağalara
    locative mübalağada mübalağalarda
    ablative mübalağadan mübalağalardan
    genitive mübalağanın mübalağaların