mãc

See also: Appendix:Variations of "mac"

Aromanian

Alternative forms

Etymology

From Latin mandūcō. Compare Daco-Romanian mănânc, mânca.

Verb

mãc (third-person singular mãcã, participle mãcatã)

  1. to eat

Conjugation

Conjugation of mãc
long infinitive mãcari, mãcare
gerund mãcãnda
past participle mãcatã
singular plural
first second third first second third
indicative present mãc, mãcu mãts, mãtsã mãcã mãcãm, mãcãmu mãcats, mãcatsã, mãcatsi mãcã
imperfect mãcam mãcai mãca mãcam mãcats, mãcatsi mãca
simple perfect mãcai mãcash, mãcashi mãcã mãcãm mãcat mãcarã
conditional present s-mãcarim s-mãcari, s-mãcarishi s-mãcari, s-mãcare s-mãcarim s-mãcarit s-mãcari, s-mãcare
subjunctive present s-mãc, s-mãcu s-mãts, s-mãtsã s-mãtsi, s-mãtse s-mãcãm, s-mãcãmu s-mãcats, s-mãcatsã, s-mãcatsi s-mãtsi, s-mãtse
imperative present — mãcã — — mãcats, mãcatsã, mãcatsi —