lilaa

Beja

Etymology

Inherited from Proto-Afroasiatic *lil-, a reduplication of *lay-.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlilaː/

Verb

lilaa (weak)

  1. to be wet

Declension

Conjugation of lilaa (weak)
gerund verbal noun lilti (acc. liltiib)
future lili
intentional lila
participle lila (acc. lilaab/lilaat)
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ani baruuk batuuk baruuh batuuh hinin baraakna/bataakna baraah/bataah
indicative present lilani liltiniya liltinii lilinii liltinii lilnay lilteena lileen
past lilan liltaa liltaayi liliya lilta lilna liltaana liliyaan
past continuous lili liltiya liltiyi lili lilti lilni liltiina liliin
future lili andi lili tindiya lili tindii lili indi lili tindi lilni neeyad lili teeyadna lili eeyadna
imperative - lilaa lilii - - - lilaana -
jussive lilatay lilata lilati baliliiyay baliltiyay lilniiyay lilaana baliliinay
potential lilat lilata lilati lilat eeyini lilat eetnii lilat eenay lilatna lilat een
optative baalili baaliltiya baaliltiyi baalili baalilti baalilni baaliltiina baaliliin

References

  1. ^ Orel, Vladimir E.; Stolbova, Olga V. (1995), “*lil-”, in Hamito-Semitic Etymological Dictionary: Materials for a Reconstruction (Handbuch der Orientalistik; I.18), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

Finnish

Adjective

lilaa

  1. partitive singular of lila

Noun

lilaa

  1. partitive singular of lila

Anagrams