lignamen
Latin
Etymology
From lignum (“firewood”) + -men. Attested in the Edictum Rothari.[1]
Noun
lignāmen n (genitive lignāminis); third declension (Early Medieval Latin)
Declension
Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | lignāmen | lignāmina |
| genitive | lignāminis | lignāminum |
| dative | lignāminī | lignāminibus |
| accusative | lignāmen | lignāmina |
| ablative | lignāmine | lignāminibus |
| vocative | lignāmen | lignāmina |
Descendants
References
- ^ Niermeyer, Jan Frederik (1976), “lignamen”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill, page 612
- ^ Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “lenyam”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)