legmeghittebb
Hungarian
Etymology
From leg- + meghittebb.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈlɛɡmɛkhitːɛbː]
- Hyphenation: leg‧meg‧hit‧tebb
Adjective
legmeghittebb
- superlative degree of meghitt
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | legmeghittebb | legmeghittebbek |
| accusative | legmeghittebbet | legmeghittebbeket |
| dative | legmeghittebbnek | legmeghittebbeknek |
| instrumental | legmeghittebbel | legmeghittebbekkel |
| causal-final | legmeghittebbért | legmeghittebbekért |
| translative | legmeghittebbé | legmeghittebbekké |
| terminative | legmeghittebbig | legmeghittebbekig |
| essive-formal | legmeghittebbként | legmeghittebbekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | legmeghittebben | legmeghittebbekben |
| superessive | legmeghittebben | legmeghittebbeken |
| adessive | legmeghittebbnél | legmeghittebbeknél |
| illative | legmeghittebbe | legmeghittebbekbe |
| sublative | legmeghittebbre | legmeghittebbekre |
| allative | legmeghittebbhez | legmeghittebbekhez |
| elative | legmeghittebből | legmeghittebbekből |
| delative | legmeghittebbről | legmeghittebbekről |
| ablative | legmeghittebbtől | legmeghittebbektől |
| non-attributive possessive – singular |
legmeghittebbé | legmeghittebbeké |
| non-attributive possessive – plural |
legmeghittebbéi | legmeghittebbekéi |