lapurtu

Basque

Etymology

    From lapur (“thief”) + -tu (“verb forming suffix”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /lapurtu/ [la.pur.t̪u]
    • Rhymes: -urtu, -u
    • Hyphenation: la‧pur‧tu

    Verb

    lapurtu du (imperfect participle lapurtzen, future participle lapurtuko, short form lapur or lapurtu, verbal noun lapurtze)

    1. to steal
      Synonyms: ebatsi, ostu
      Ene amamaren neskameak hiru bitxi lapurtu zizkion.
      My grandmother’s maid stole three jewels from her.
    2. to become a thief

    Further reading

    • “lapurtu”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “lapurtu”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005