laetamen

Latin

Etymology

    From laetō (“to gladden; to fertilize”) + -men.

    Pronunciation

    Noun

    laetāmen n (genitive laetāminis); third declension

    1. manure
      Synonyms: fimum, stercus

    Declension

    Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).

    singular plural
    nominative laetāmen laetāmina
    genitive laetāminis laetāminum
    dative laetāminī laetāminibus
    accusative laetāmen laetāmina
    ablative laetāmine laetāminibus
    vocative laetāmen laetāmina

    Descendants

    • Italo-Dalmatian:
      • Dalmatian: lotum
      • Italian: letame
      • Judeo-Italian: לֵיטַאמוֹ (leṭaʔmo /⁠letamo⁠/)
      • Neapolitan: lotamma
        Apulian: remmate, remete
      • Sicilian:
        Calabrian: litami
        Salentine: litame
      • Tarantino: rummato
      • Venetan: leame, loame
        Fiumano: lodame
        Northern: ledan
    • Rhaeto-Romance:
    • Gallo-Italic:
      • Emilian: aldam
      • Lombard: ledamm, liamm, ludamm
      • Ligurian: liame
      • Piedmontese: aliam
    • Insular Romance:
      • Sardinian:
        • Campidanese: ladamini
        • Logudorese: ladamene
        • Nuorese: ledamine

    References

    • “laetamen”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “laetamen”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.