laborator

See also: laboratoř

Latin

Etymology

    From labōrō (“toil, labor; strive”) + -tor (agentive suffix).

    Pronunciation

    Noun

    labōrātor m (genitive labōrātōris, feminine labōrātrīx); third declension

    1. (Medieval Latin, agriculture) plowman, tiller of the soil

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • Aromanian: lãvrãtoari
    • Asturian: llabrador
    • Catalan: llaurador
    • French: laboureur
    • Friulian: lavoradôr
    • Piedmontese: lavorào
    • Galician: labrador
    • Italian: lavoratore
    • Occitan: laurador
    • Old French: laboreür, loreür
    • Portuguese: lavrador
    • Sicilian: lavuraturi
    • Spanish: labrador
    • Venetan: lavorador, laorador

    References

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from German Laboratorium or French laboratoire.

      Noun

      laborator n (plural laboratoare)

      1. laboratory

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative laborator laboratorul laboratoare laboratoarele
      genitive-dative laborator laboratorului laboratoare laboratoarelor
      vocative laboratorule laboratoarelor