kymryt

Middle Welsh

Etymology

From Proto-Brythonic *kummėrɨd, from Proto-Celtic *kombereti, from Proto-Indo-European *ḱom + *bʰéreti. The verbal noun is from Proto-Brythonic *kumrɨd, from Proto-Celtic *kombritus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkəmrɨd/

Verb

kymryt

  1. to take, seize
  2. to accept, receive

For quotations using this term, see Citations:kymryt.

Conjugation

Inflection of kymryt / kymrut
singular plural impersonal
first second third first second third
present indicative kymeraf / kymmeraf kymmery kymer / kymmer / kymerawd kymmerwn kymerwch kymmerant kymmerir
imperfect indicative kymmerwn kymmerut kymmerei kymmerem kymmerewch kymmerynt kymmerit
preterite kymmereis kymmereist / kymreist kymerth / kymyrth / kemerrws kymmerassom kymmerassawch kymerassant / kymerssant / kymeryssant kymmerwyt
pluperfect kymmerasswn kymmerassut kymmerassei kymmerassem kymmerassewch kymmerassynt kymmerassit
present subjunctive kymmerwyf kymmerych kymmero kymmerom kymmeroch kymmeront kymmerer
imperfect subjunctive kymmerwn kymmerut kymmerei kymmerem kymmerewch kymmerynt kymmerit
imperative — kymer / kymmer kymeret kymmerwn kymerwch kymmerent kymmerer
verbal noun kymryt / kymrut
verbal adjectives kymmeredic
kymmeradwy

Descendants

  • Welsh: cymryd

Mutation

Mutated forms of kymryt
radical soft nasal aspirate
kymryt gymryt kymryt / chymryt
pronounced with /ŋ̊-/
chymryt

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Middle Welsh.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading