kvikul

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Old Norse hvikull. Compare Icelandic hvikull.

Adjective

kvikul (neuter kvikult, definite singular and plural kvikule)

  1. (archaic or dialectal) unsteady, fickle
    Synonyms: ustø, flakkande

See also

  • kvika (“to invigorate”)

References

  • “kvikul”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.