kusurlu

Turkish

Etymology

    From kusur (“flaw”) + -lu (adjective forming suffix).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ku.suɾˈɫu/
    • Hyphenation: ku‧sur‧lu

    Adjective

    kusurlu

    1. flawed

    Declension

    Predicative forms of kusurlu
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) kusurluyum kusurlu muyum?
    sen (you are) kusurlusun kusurlu musun?
    o (he/she/it is) kusurlu / kusurludur kusurlu mu?
    biz (we are) kusurluyuz kusurlu muyuz?
    siz (you are) kusurlusunuz kusurlu musunuz?
    onlar (they are) kusurlu(lar) kusurlu(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kusurluydum kusurlu muydum?
    sen (you were) kusurluydun kusurlu muydun?
    o (he/she/it was) kusurluydu kusurlu muydu?
    biz (we were) kusurluyduk kusurlu muyduk?
    siz (you were) kusurluydunuz kusurlu muydunuz?
    onlar (they were) kusurluydular kusurlu muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kusurluymuşum kusurlu muymuşum?
    sen (you were) kusurluymuşsun kusurlu muymuşsun?
    o (he/she/it was) kusurluymuş kusurlu muymuş?
    biz (we were) kusurluymuşuz kusurlu muymuşuz?
    siz (you were) kusurluymuşsunuz kusurlu muymuşsunuz?
    onlar (they were) kusurluymuşlar kusurlu muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) kusurluysam kusurlu muysam?
    sen (if you) kusurluysan kusurlu muysan?
    o (if he/she/it) kusurluysa kusurlu muysa?
    biz (if we) kusurluysak kusurlu muysak?
    siz (if you) kusurluysanız kusurlu muysanız?
    onlar (if they) kusurluysalar kusurlu muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.