kurum

See also: kurům, kůrům, and kʉrʉm

Maia

Noun

kurum

  1. sickness

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /kuˈɾum/
  • Hyphenation: ku‧rum

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish قوروم (kurum). By surface analysis, kur- (“to set up, to establish; to magnify in the mind”) +‎ -um.

    Noun

    kurum (definite accusative kurumu, plural kurumlar)

    1. institution, foundation (established organisation)
      Synonym: müessese
    2. pride, arrogance, hubris
    Declension
    Declension of kurum
    singular plural
    nominative kurum kurumlar
    definite accusative kurumu kurumları
    dative kuruma kurumlara
    locative kurumda kurumlarda
    ablative kurumdan kurumlardan
    genitive kurumun kurumların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kurumum kurumlarım
    2nd singular kurumun kurumların
    3rd singular kurumu kurumları
    1st plural kurumumuz kurumlarımız
    2nd plural kurumunuz kurumlarınız
    3rd plural kurumları kurumları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kurumumu kurumlarımı
    2nd singular kurumunu kurumlarını
    3rd singular kurumunu kurumlarını
    1st plural kurumumuzu kurumlarımızı
    2nd plural kurumunuzu kurumlarınızı
    3rd plural kurumlarını kurumlarını
    dative
    singular plural
    1st singular kurumuma kurumlarıma
    2nd singular kurumuna kurumlarına
    3rd singular kurumuna kurumlarına
    1st plural kurumumuza kurumlarımıza
    2nd plural kurumunuza kurumlarınıza
    3rd plural kurumlarına kurumlarına
    locative
    singular plural
    1st singular kurumumda kurumlarımda
    2nd singular kurumunda kurumlarında
    3rd singular kurumunda kurumlarında
    1st plural kurumumuzda kurumlarımızda
    2nd plural kurumunuzda kurumlarınızda
    3rd plural kurumlarında kurumlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular kurumumdan kurumlarımdan
    2nd singular kurumundan kurumlarından
    3rd singular kurumundan kurumlarından
    1st plural kurumumuzdan kurumlarımızdan
    2nd plural kurumunuzdan kurumlarınızdan
    3rd plural kurumlarından kurumlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular kurumumun kurumlarımın
    2nd singular kurumunun kurumlarının
    3rd singular kurumunun kurumlarının
    1st plural kurumumuzun kurumlarımızın
    2nd plural kurumunuzun kurumlarınızın
    3rd plural kurumlarının kurumlarının
    Derived terms
    • kamu kurumu (“public institution”)
    • kurumlanmak (“to puff up, to swell with pride”)
    • kurumsal (“institutional, corporate”)

    Etymology 2

    From Ottoman Turkish قوروم (kurum), from Proto-Turkic *kurum.

    Cognate with Azerbaijani qurum, Bashkir ҡором (qurum), Chuvash хӑрӑм (hărăm) Karakhanid قُرُنْ (qurun).

    Noun

    kurum (definite accusative kurumu, uncountable)

    1. soot
      Synonym: is

    References

    Further reading

    • “kurum”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu