kuniri

Esperanto

Etymology

    From kun- (“together”) + iri (“to go”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kuˈniri/
    • Rhymes: -iri
    • Syllabification: ku‧ni‧ri
    • Hyphenation: kun‧iri

    Verb

    kuniri (present kuniras, past kuniris, future kuniros, conditional kunirus, volitive kuniru)

    1. (intransitive) to go with someone, go together, go along
      Synonym: akompani
      — Mi iras ĉe mia avino. — Ĉu mi kuniru?
      — I’m going over to my grandmother’s house. — Shall I go along?

    Conjugation

    Conjugation of kuniri
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense kuniras kuniris kuniros
    active participle kuniranta kunirantaj kunirinta kunirintaj kunironta kunirontaj
    acc. kunirantan kunirantajn kunirintan kunirintajn kunirontan kunirontajn
    nominal active participle kuniranto kunirantoj kunirinto kunirintoj kunironto kunirontoj
    acc. kuniranton kunirantojn kunirinton kunirintojn kunironton kunirontojn
    adverbial active participle kunirante kunirinte kunironte
    infinitive kuniri imperative kuniru conditional kunirus

    Further reading