kummit

Finnish

Noun

kummit

  1. nominative plural of kummi

Livonian

Alternative forms

Etymology

Derived from Proto-Finnic *kumpi; the latter component might derive from *ükte- (“one”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkumːit/, [ˈkumːːitˑ]

Determiner

kummit

  1. each (of two), either

Declension

Declension of kummit (140)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) kummit kummitõd
genitive (genitīv) kummit kummitõd
partitive (partitīv) kummitõ kummitidi
dative (datīv) kummitõn kummitõdõn
instrumental (instrumentāl) kummitõks kummitõdõks
illative (illatīv) kummitõ kummitiž
inessive (inesīv) kummitõs kummitis
elative (elatīv) kummitõst kummitist

References

  1. ^ Lauri Kettunen (1938), Livisches Wörterbuch mit grammatischer Einleitung, Helsinki, page 161
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “kummit”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra