kummit
Finnish
Noun
kummit
- nominative plural of kummi
Livonian
Alternative forms
Etymology
Derived from Proto-Finnic *kumpi; the latter component might derive from *ükte- (“one”).[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkumːit/, [ˈkumːːitˑ]
Determiner
kummit
Declension
| singular (ikšlu’g) | plural (pǟgiņlu’g) | |
|---|---|---|
| nominative (nominatīv) | kummit | kummitõd |
| genitive (genitīv) | kummit | kummitõd |
| partitive (partitīv) | kummitõ | kummitidi |
| dative (datīv) | kummitõn | kummitõdõn |
| instrumental (instrumentāl) | kummitõks | kummitõdõks |
| illative (illatīv) | kummitõ | kummitiž |
| inessive (inesīv) | kummitõs | kummitis |
| elative (elatīv) | kummitõst | kummitist |
References
- ^ Lauri Kettunen (1938), Livisches Wörterbuch mit grammatischer Einleitung, Helsinki, page 161