kulminacja

See also: kulminacją

Polish

Etymology

    Borrowed from German Kulmination, from French culmination.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kul.miˈna.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: kul‧mi‧na‧cja

    Noun

    kulminacja f

    1. (literary) culmination (apex)
      Synonym: kulminanta
    2. (astronomy) culmination (passage across the meridian)
    3. (geography) apex, peak (the highest point of a mountain or mountain range)

    Declension

    Declension of kulminacja
    singular plural
    nominative kulminacja kulminacje
    genitive kulminacji kulminacji, kulminacyj1
    dative kulminacji kulminacjom
    accusative kulminację kulminacje
    instrumental kulminacją kulminacjami
    locative kulminacji kulminacjach
    vocative kulminacjo kulminacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • kulminacyjny

    Further reading

    • “kulminacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kulminacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)