kucza

See also: kuczą

Polish

Alternative forms

Etymology

Derived from Proto-Slavic *kǫťa, perhaps via East Slavic.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈku.t͡ʂa/
  • Rhymes: -ut͡ʂa
  • Syllabification: ku‧cza

Noun

kucza f (diminutive kuczka)

  1. (regional or Middle Polish) hut, shack, tent
    Synonyms: namiot, szałas, buda
  2. (Podlachia, Kodeń) calf area (part of a barn where calves stand)

Declension

Declension of kucza
singular plural
nominative kucza kucze
genitive kuczy kucz, kuczy
dative kuczy kuczom
accusative kuczę kucze
instrumental kuczą kuczami
locative kuczy kuczach
vocative kuczo kucze

Further reading

  • “kucza”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
  • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kucza”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  • Hieronim Łopaciński (1892), “kucza”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 211
  • Brückner, Aleksander (1927), “kucza”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna