krucigon
Old Saxon
Alternative forms
- *krūcigian, *krūcian
Etymology
From Proto-West Germanic *krūcigōn.
Verb
krucigōn[1]
- (Christianity) to crucify
- Synonym: *hāhan
Conjugation
Conjugation of krucigon (weak class 2)
| infinitive | krucigon | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | krucigon | krucigoda |
| 2nd person singular | krucigos | krucigodes |
| 3rd person singular | krucigod | krucigoda |
| plural | krucigiod | krucigodun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | krucigo | krucigodi |
| 2nd person singular | krucigos | krucigodis |
| 3rd person singular | krucigo | krucigodi |
| plural | krucigion | krucigodin |
| imperative | present | |
| singular | krucigo | |
| plural | krucigiod | |
| participle | present | past |
| krucigondi | gikrucigod, krucigod | |
Descendants
- Middle Low German: krü̂zigen, krü̂zegen, krü̂zien
References
- ^ Tiefenbach, Heinrich (2010), “krūcigon”, in Altsächsisches Handwörterbuch [A Concise Old Saxon Dictionary], Berlin: Walter de Gruyter GmbH & Co., , →ISBN, pages 221-222.