kruż

Polish

Etymology 1

    Borrowed from Middle High German krūs.[1][2] First attested in 1564.[3] Compare Old Polish krużyk.

    Alternative forms

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈkruʂ/
    • Rhymes: -uʂ
    • Syllabification: kruż

    Noun

    kruż m inan

    1. (archaic or poetic) cruse (type of jar)
    Declension
    Declension of kruż
    singular plural
    nominative kruż kruże
    genitive kruża kruży, krużów
    dative krużowi krużom
    accusative kruż kruże
    instrumental krużem krużami
    locative krużu krużach
    vocative krużu kruże

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈkruʂ/
      • Rhymes: -uʂ
      • Syllabification: kruż

      Noun

      kruż f

      1. genitive plural of kruża

      References

      1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “kruża”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
      2. ^ Sławski, Franciszek (1958-1965), “kruż”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
      3. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kruż”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

      Further reading