kroonkruid

Dutch

Etymology

Compound of kroon (“crown”) +‎ kruid (“herb”); kroontjeskruid (“sun spurge”) was formed similarly.

Noun

kroonkruid n (uncountable, no diminutive)

  1. a crownvetch; any plant of genus Securigera
    Synonym: kroonwikke

Derived terms

  • bont kroonkruid

Further reading