kronikarz

Polish

Etymology

    From kronika + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /krɔˈɲi.kaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ikaʂ
    • Syllabification: kro‧ni‧karz

    Noun

    kronikarz m pers

    1. chronicler (person who writes accounts of events and when they happened)
      Synonyms: dziejopis, dziejopisca, dziejopisarz

    Declension

    Declension of kronikarz
    singular plural
    nominative kronikarz kronikarze
    genitive kronikarza kronikarzy, kronikarzów1
    dative kronikarzowi kronikarzom
    accusative kronikarza kronikarzy, kronikarzów1
    instrumental kronikarzem kronikarzami
    locative kronikarzu kronikarzach
    vocative kronikarzu kronikarze

    1Rare.

    Further reading

    • “kronikarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kronikarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)