krakanie

Polish

Etymology

    From krakać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kraˈka.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: kra‧ka‧nie

    Noun

    krakanie n

    1. caw (sound made by a corvid or any similar sound)

    Declension

    Declension of krakanie
    singular
    nominative krakanie
    genitive krakania
    dative krakaniu
    accusative krakanie
    instrumental krakaniem
    locative krakaniu
    vocative krakanie

    Noun

    krakanie n

    1. verbal noun of krakać

    Declension

    Declension of krakanie
    singular
    nominative krakanie
    genitive krakania
    dative krakaniu
    accusative krakanie
    instrumental krakaniem
    locative krakaniu
    vocative krakanie

    Further reading

    • “krakanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)