kraftuttryck

Swedish

Etymology

kraft (“power”) +‎ uttryck (“expression”)

Noun

kraftuttryck c

  1. an expletive (often a curse)

Declension

Declension of kraftuttryck
nominative genitive
singular indefinite kraftuttryck kraftuttrycks
definite kraftuttrycket kraftuttryckets
plural indefinite kraftuttryck kraftuttrycks
definite kraftuttrycken kraftuttryckens

See also

References