kröning
Swedish
Etymology
Noun
kröning c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | kröning | krönings |
| definite | kröningen | kröningens | |
| plural | indefinite | kröningar | kröningars |
| definite | kröningarna | kröningarnas |
Further reading
- “kröning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)