królica

See also: królicą

Polish

Etymology

    From królik + -ica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /kruˈli.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: kró‧li‧ca

    Noun

    królica f (male equivalent królik)

    1. female equivalent of królik (“rabbit”) (mammal)

    Declension

    Declension of królica
    singular plural
    nominative królica królice
    genitive królicy królic
    dative królicy królicom
    accusative królicę królice
    instrumental królicą królicami
    locative królicy królicach
    vocative królico królice
    adjective

    Further reading

    • “królica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “królica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Hieronim Łopaciński (1892), “królica”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 210