kowalczyk

See also: Kowalczyk

Polish

Etymology

    From kowal + -czyk.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈval.t͡ʂɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alt͡ʂɘk
    • Syllabification: ko‧wal‧czyk
    • Homophone: Kowalczyk

    Noun

    kowalczyk m pers

    1. (archaic) apprentice smith; journeyman smith
    2. (archaic) the son of a smith

    Declension

    Declension of kowalczyk
    singular plural
    nominative kowalczyk kowalczykowie, kowalczyki1
    genitive kowalczyka kowalczyków
    dative kowalczykowi kowalczykom
    accusative kowalczyka kowalczyków
    instrumental kowalczykiem kowalczykami
    locative kowalczyku kowalczykach
    vocative kowalczyku kowalczykowie

    1Deprecative.

    Further reading

    • “kowalczyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)