kotar

See also: Kotar and kotär

English

Noun

kotar (plural kotars)

  1. (historical) A kind of administrative or territorial unit in the Habsburg Monarchy and Austria-Hungary, and later in Croatia, Yugoslavia, etc.

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔ.tar/
    • Rhymes: -ɔtar
    • Syllabification: ko‧tar

    Noun

    kotar f

    1. genitive plural of kotara

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kotarъ.[1] Only attested in South Slavic; compare dialectal Bulgarian котар (kotar).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kôtaːr/
    • Hyphenation: ko‧tar

    Noun

    kȍtār m anim (Cyrillic spelling ко̏та̄р)

    1. county, district

    Declension

    Declension of kotar
    singular plural
    nominative kotar kotarevi
    genitive kotara kotareva
    dative kotaru kotarevima
    accusative kotara kotareve
    vocative kotaru kotarevi
    locative kotaru kotarevima
    instrumental kotarom kotarevima

    References

    1. ^ Matasović, Ranko, Dunja Brozović Rončević, Dubravka Ivšić Majić, Tijmen Pronk (2016), “kotar”, in Matasović, Ranko, editor, Etimološki rječnik hrvatskoga jezika [Etymological dictionary of the Croatian language] (in Serbo-Croatian), volume I: A – Nj, Zagreb: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje, page 488

    Further reading

    • “kotar”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026