koszmar

Polish

Etymology

    Borrowed from French cauchemar.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔʂ.mar/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔʂmar
    • Syllabification: kosz‧mar

    Noun

    koszmar m inan (diminutive koszmarek)

    1. nightmare (dream)
    2. nightmare (experience)

    Declension

    Declension of koszmar
    singular plural
    nominative koszmar koszmary
    genitive koszmaru koszmarów
    dative koszmarowi koszmarom
    accusative koszmar koszmary
    instrumental koszmarem koszmarami
    locative koszmarze koszmarach
    vocative koszmarze koszmary

    Derived terms

    adjectives
    adjectives
    • koszmarkowaty
    adverbs

    Further reading

    • “koszmar”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “koszmar”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)