kosmopolitka

See also: kosmopolitką

Polish

Etymology

    From kosmopolita + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔs.mɔ.pɔˈlit.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itka
    • Syllabification: kos‧mo‧po‧lit‧ka

    Noun

    kosmopolitka f (male equivalent kosmopolita)

    1. female equivalent of kosmopolita (“cosmopolitan, cosmopolite, internationalist”) (person who takes the view that they belong to no particular country or state)
      Synonym: obywatelka świata

    Declension

    Declension of kosmopolitka
    singular plural
    nominative kosmopolitka kosmopolitki
    genitive kosmopolitki kosmopolitek
    dative kosmopolitce kosmopolitkom
    accusative kosmopolitkę kosmopolitki
    instrumental kosmopolitką kosmopolitkami
    locative kosmopolitce kosmopolitkach
    vocative kosmopolitko kosmopolitki
    nouns
    • kosmopolityzacja
    • kosmopolityzm
    verbs
    • kosmopolityzować impf
    • skosmopolityzować pf

    Further reading