koregencja

See also: koregencją

Polish

Etymology

    Borrowed from French corégence.[1][2][3] By surface analysis, ko- + regencja. First attested in 1949.[4] Compare Silesian koregyncyjŏ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.rɛˈɡɛn.t͡sja/
    • Rhymes: -ɛnt͡sja
    • Syllabification: ko‧re‧gen‧cja

    Noun

    koregencja f (related adjective koregencyjny)

    1. coregency (monarchical position (such as king, queen, emperor, or empress) held by two persons when normally held by only one)

    Declension

    Declension of koregencja
    singular plural
    nominative koregencja koregencje
    genitive koregencji koregencji, koregencyj1
    dative koregencji koregencjom
    accusative koregencję koregencje
    instrumental koregencją koregencjami
    locative koregencji koregencjach
    vocative koregencjo koregencje

    1Archaic.

    nouns
    • koregent
    • koregentka

    References

    1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “koregencja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “koregencja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    3. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “koregencja”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
    4. ^ Roczniki humanistyczne‎[2] (in Polish), Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Wydział Historyczno-Filologiczny, 1949, page 48

    Further reading

    • “koregencja”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)