korbácsaim

Hungarian

Etymology

korbács +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkorbaːt͡ʃɒjim]
  • Hyphenation: kor‧bá‧csa‧im

Noun

korbácsaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of korbács

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — korbácsaim
accusative — korbácsaimat
dative — korbácsaimnak
instrumental — korbácsaimmal
causal-final — korbácsaimért
translative — korbácsaimmá
terminative — korbácsaimig
essive-formal — korbácsaimként
essive-modal — korbácsaimul
inessive — korbácsaimban
superessive — korbácsaimon
adessive — korbácsaimnál
illative — korbácsaimba
sublative — korbácsaimra
allative — korbácsaimhoz
elative — korbácsaimból
delative — korbácsaimról
ablative — korbácsaimtól
non-attributive
possessive – singular
— korbácsaimé
non-attributive
possessive – plural
— korbácsaiméi