kopulacja

See also: kopulacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin cōpulātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.puˈla.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ko‧pu‧la‧cja

    Noun

    kopulacja f

    1. (zoology) mating (pairing of organisms for copulation)
      Synonym: gody
    2. copulation (sexual intercourse)

    Declension

    Declension of kopulacja
    singular plural
    nominative kopulacja kopulacje
    genitive kopulacji kopulacji, kopulacyj1
    dative kopulacji kopulacjom
    accusative kopulację kopulacje
    instrumental kopulacją kopulacjami
    locative kopulacji kopulacjach
    vocative kopulacjo kopulacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • kopulacyjny

    Further reading

    • “kopulacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kopulacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)