koordynacja

Polish

Etymology

    Borrowed from English coordination, from Middle French coordination, from Late Latin coōrdinātiōnem, from Latin coordinare.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.ɔr.dɘˈna.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ko‧or‧dy‧na‧cja

    Noun

    koordynacja f

    1. coordination (act of coordinating, making different people or things work together for a goal or effect)
    2. coordination (ability to coordinate one's senses and physical movements in order to act skillfully)

    Declension

    Declension of koordynacja
    singular plural
    nominative koordynacja koordynacje
    genitive koordynacji koordynacji, koordynacyj1
    dative koordynacji koordynacjom
    accusative koordynację koordynacje
    instrumental koordynacją koordynacjami
    locative koordynacji koordynacjach
    vocative koordynacjo koordynacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • koordynacyjny
    nouns

    Further reading

    • “koordynacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “koordynacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)