konum

See also: koňům

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic конум
Arabic

Etymology

    Unadapted borrowing from Turkish konum.

    Pronunciation

    • IPA(key): [koˈnum]
    • Hyphenation: ko‧num

    Noun

    konum (definite accusative konumu, plural konumlar) (colloquial)

    1. location
      Synonyms: yer, məkan, lokasiya, qonuq
      Xəstəxananın konumunu göndərin, zəhmət olmasa.
      Send the location of the hospital, please.

    Usage notes

    • Due to the widespread use of Turkish-language interfaces on smartphones, this term has settled into the colloquial language.

    Declension

    Declension of konum
    singular plural
    nominative konumkonumlar
    definite accusative konumukonumları
    dative konumakonumlara
    locative konumdakonumlarda
    ablative konumdankonumlardan
    definite genitive konumunkonumların
    Possessive forms of konum
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) konumum konumlarım
    sənin (“your”) konumun konumların
    onun (“his/her/its”) konumu konumları
    bizim (“our”) konumumuz konumlarımız
    sizin (“your”) konumunuz konumlarınız
    onların (“their”) konumu or konumları konumları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) konumumu konumlarımı
    sənin (“your”) konumunu konumlarını
    onun (“his/her/its”) konumunu konumlarını
    bizim (“our”) konumumuzu konumlarımızı
    sizin (“your”) konumunuzu konumlarınızı
    onların (“their”) konumunu or konumlarını konumlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) konumuma konumlarıma
    sənin (“your”) konumuna konumlarına
    onun (“his/her/its”) konumuna konumlarına
    bizim (“our”) konumumuza konumlarımıza
    sizin (“your”) konumunuza konumlarınıza
    onların (“their”) konumuna or konumlarına konumlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) konumumda konumlarımda
    sənin (“your”) konumunda konumlarında
    onun (“his/her/its”) konumunda konumlarında
    bizim (“our”) konumumuzda konumlarımızda
    sizin (“your”) konumunuzda konumlarınızda
    onların (“their”) konumunda or konumlarında konumlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) konumumdan konumlarımdan
    sənin (“your”) konumundan konumlarından
    onun (“his/her/its”) konumundan konumlarından
    bizim (“our”) konumumuzdan konumlarımızdan
    sizin (“your”) konumunuzdan konumlarınızdan
    onların (“their”) konumundan or konumlarından konumlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) konumumun konumlarımın
    sənin (“your”) konumunun konumlarının
    onun (“his/her/its”) konumunun konumlarının
    bizim (“our”) konumumuzun konumlarımızın
    sizin (“your”) konumunuzun konumlarınızın
    onların (“their”) konumunun or konumlarının konumlarının

    Derived terms

    compound verbs
    • konum atmaq

    Icelandic

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkʰɔːnʏm]
      Rhymes: -ɔːnʏm

    Noun

    konum f

    1. indefinite dative plural of kona

    Old Norse

    Noun

    konum

    1. dative plural of kona

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): /koˈnum/
    • Hyphenation: ko‧num

    Etymology 1

    By surface analysis, kon- (“to settle, to perch”) +‎ -um (“deverbal nominal”). Coined by Turkish Language Association in 1935.

    Noun

    konum (definite accusative konumu, plural konumlar)

    1. location, position, situation
      Synonyms: lokasyon, yer, vaziyet
    2. position
      Synonym: pozisyon
    Declension
    Declension of konum
    singular plural
    nominative konum konumlar
    definite accusative konumu konumları
    dative konuma konumlara
    locative konumda konumlarda
    ablative konumdan konumlardan
    genitive konumun konumların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular konumum konumlarım
    2nd singular konumun konumların
    3rd singular konumu konumları
    1st plural konumumuz konumlarımız
    2nd plural konumunuz konumlarınız
    3rd plural konumları konumları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular konumumu konumlarımı
    2nd singular konumunu konumlarını
    3rd singular konumunu konumlarını
    1st plural konumumuzu konumlarımızı
    2nd plural konumunuzu konumlarınızı
    3rd plural konumlarını konumlarını
    dative
    singular plural
    1st singular konumuma konumlarıma
    2nd singular konumuna konumlarına
    3rd singular konumuna konumlarına
    1st plural konumumuza konumlarımıza
    2nd plural konumunuza konumlarınıza
    3rd plural konumlarına konumlarına
    locative
    singular plural
    1st singular konumumda konumlarımda
    2nd singular konumunda konumlarında
    3rd singular konumunda konumlarında
    1st plural konumumuzda konumlarımızda
    2nd plural konumunuzda konumlarınızda
    3rd plural konumlarında konumlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular konumumdan konumlarımdan
    2nd singular konumundan konumlarından
    3rd singular konumundan konumlarından
    1st plural konumumuzdan konumlarımızdan
    2nd plural konumunuzdan konumlarınızdan
    3rd plural konumlarından konumlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular konumumun konumlarımın
    2nd singular konumunun konumlarının
    3rd singular konumunun konumlarının
    1st plural konumumuzun konumlarımızın
    2nd plural konumunuzun konumlarınızın
    3rd plural konumlarının konumlarının
    Derived terms
    • konumdaş
    • konumlamak
    • konumlandırmak
    • konumlanmak
    Descendants
    • → Azerbaijani: konum

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Noun

    konum

    1. first-person singular possessive of konu

    Further reading