konuk

Chuukese

Noun

konuk

  1. (Sapuk) water

Synonyms

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish قونوق (konuk), from Proto-Turkic *konuk (“guest, lodging”), a derivation from *kon- (“spend the night”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /koˈnuk/
  • Hyphenation: ko‧nuk

Noun

konuk (definite accusative konuğu, plural konuklar)

  1. guest, visitor, a person who receives hospitality at the invitation of someone else
    Synonyms: mihman, misafir
  2. (zoology) guest, inquiline, an animal that lives in the dwelling-place of another one

Declension

Declension of konuk
singular plural
nominative konuk konuklar
definite accusative konuğu konukları
dative konuğa konuklara
locative konukta konuklarda
ablative konuktan konuklardan
genitive konuğun konukların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular konuğum konuklarım
2nd singular konuğun konukların
3rd singular konuğu konukları
1st plural konuğumuz konuklarımız
2nd plural konuğunuz konuklarınız
3rd plural konukları konukları
definite accusative
singular plural
1st singular konuğumu konuklarımı
2nd singular konuğunu konuklarını
3rd singular konuğunu konuklarını
1st plural konuğumuzu konuklarımızı
2nd plural konuğunuzu konuklarınızı
3rd plural konuklarını konuklarını
dative
singular plural
1st singular konuğuma konuklarıma
2nd singular konuğuna konuklarına
3rd singular konuğuna konuklarına
1st plural konuğumuza konuklarımıza
2nd plural konuğunuza konuklarınıza
3rd plural konuklarına konuklarına
locative
singular plural
1st singular konuğumda konuklarımda
2nd singular konuğunda konuklarında
3rd singular konuğunda konuklarında
1st plural konuğumuzda konuklarımızda
2nd plural konuğunuzda konuklarınızda
3rd plural konuklarında konuklarında
ablative
singular plural
1st singular konuğumdan konuklarımdan
2nd singular konuğundan konuklarından
3rd singular konuğundan konuklarından
1st plural konuğumuzdan konuklarımızdan
2nd plural konuğunuzdan konuklarınızdan
3rd plural konuklarından konuklarından
genitive
singular plural
1st singular konuğumun konuklarımın
2nd singular konuğunun konuklarının
3rd singular konuğunun konuklarının
1st plural konuğumuzun konuklarımızın
2nd plural konuğunuzun konuklarınızın
3rd plural konuklarının konuklarının

Derived terms

idiomatic uses of "konuk"
  • konuğu olmak

References

  1. ^ Clauson, Gerard (1972), An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, →ISBN, →OCLC, page 637

Further reading