konspirator

Danish

Etymology

From French conspirateur.

Noun

konspirator c (singular definite konspiratoren, plural indefinite konspiratorer)

  1. conspirator

Declension

Declension of konspirator
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative konspirator konspiratoren konspiratorer konspiratorerne
genitive konspirators konspiratorens konspiratorers konspiratorernes

Derived terms

See also

References

Polish

Etymology

    Borrowed from French conspirateur.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔn.spiˈra.tɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: kon‧spi‧ra‧tor

    Noun

    konspirator m pers (female equivalent konspiratorka)

    1. conspirator
      Synonyms: konspirant, spiskowiec

    Declension

    Declension of konspirator
    singular plural
    nominative konspirator konspiratorzy, konspiratory1
    genitive konspiratora konspiratorów
    dative konspiratorowi konspiratorom
    accusative konspiratora konspiratorów
    instrumental konspiratorem konspiratorami
    locative konspiratorze konspiratorach
    vocative konspiratorze konspiratorzy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • konspiratorski
    noun
    • konspiratorstwo
    adjective
    adverb
    • konspiracyjnie
    nouns

    Further reading

    • “konspirator”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “konspirator”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)