konjugering
Swedish
Etymology
Noun
konjugering c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | konjugering | konjugerings |
| definite | konjugeringen | konjugeringens | |
| plural | indefinite | konjugeringar | konjugeringars |
| definite | konjugeringarna | konjugeringarnas |
Further reading
- “konjugering”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)