konferansjerka

See also: konferansjerką

Polish

Etymology

    From konferansjer + -ka.[1] First attested in 1922.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔn.fɛ.ranˈsjɛr.ka/
    • Rhymes: -ɛrka
    • Syllabification: kon‧fe‧ran‧sjer‧ka

    Noun

    konferansjerka f (male equivalent konferansjer)

    1. female equivalent of konferansjer (“anchorwoman, announcer, compere”)
    2. job of an anchorman, announcer, compere
      Synonym: konferansjerstwo

    Declension

    Declension of konferansjerka
    singular plural
    nominative konferansjerka konferansjerki
    genitive konferansjerki konferansjerek
    dative konferansjerce konferansjerkom
    accusative konferansjerkę konferansjerki
    instrumental konferansjerką konferansjerkami
    locative konferansjerce konferansjerkach
    vocative konferansjerko konferansjerki

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “konferansjerka”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Chwila : dziennik dla spraw politycznych, społecznych i kulturalnych‎[1] (in Polish), volume 4, number 1279, Lwów: Nakł. Spółki Wydawniczej Chwila, 22 September 1922, page 5: “Konferansjerkę”

    Further reading

    • “konferansjerka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “konferansjerka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
    • konferansjerka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
    • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “konferansjerka”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[4], 4. online edition, Warszawa