kondygnacyj

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔn.dɘɡˈna.t͡sɘj/
    • Rhymes: -at͡sɘj
    • Syllabification: kon‧dyg‧na‧cyj

    Noun

    kondygnacyj f

    1. (archaic) genitive plural of kondygnacja