komuna

Albanian

Noun

komuna

  1. definite nominative singular of komunë
  2. indefinite nominative plural of komunë

Czech

Etymology

    Derived from Latin commūnis.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkomuna]
    • Hyphenation: ko‧mu‧na
    • Rhymes: -una

    Noun

    komuna f

    1. commune

    Declension

    Further reading

    Esperanto

    Etymology

    From French commun, Italian comune, ultimately from Latin commūnis.

    Pronunciation

    • IPA(key): /koˈmuna/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -una
    • Syllabification: ko‧mu‧na

    Adjective

    komuna (accusative singular komunan, plural komunaj, accusative plural komunajn)

    1. common, shared

    Derived terms

    Further reading

    Finnish

    Noun

    komuna

    1. essive singular of komu

    Anagrams

    Icelandic

    Noun

    komuna

    1. definite accusative singular of koma

    Ido

    Adjective

    komuna

    1. common, communal

    Derived terms

    • komunesar
    • komuneskar
    • komuneso

    Polish

    Etymology

      Derived from Latin commūnis.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kɔˈmu.na/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -una
      • Syllabification: ko‧mu‧na

      Noun

      komuna f

      1. (colloquial, derogatory, politics) communism, especially communist rule in Poland before 1989
      2. (historical) commune (communist form of government)

      Declension

      Declension of komuna
      singular plural
      nominative komuna komuny
      genitive komuny komun
      dative komunie komunom
      accusative komunę komuny
      instrumental komuną komunami
      locative komunie komunach
      vocative komuno komuny

      Further reading

      • “komuna”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “komuna”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)