kompanjonskap

Swedish

Etymology

From kompanjon +‎ -skap.

Noun

kompanjonskap n (uncountable)

  1. partnership

Declension

Declension of kompanjonskap
nominative genitive
singular indefinite kompanjonskap kompanjonskaps
definite kompanjonskapet kompanjonskapets
plural indefinite — —
definite — —

Further reading

  • “kompanjonskap”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)