kompanijka

See also: kompanijką

Polish

Etymology

    From kompania + -ka.[1] First attested in 1645–1647.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔm.paˈɲij.ka/
    • Rhymes: -ijka
    • Syllabification: kom‧pa‧nij‧ka

    Noun

    kompanijka f

    1. (sometimes humorous) diminutive of kompania (“group, especially for drinking”)

    Declension

    Declension of kompanijka
    singular plural
    nominative kompanijka kompanijki
    genitive kompanijki kompanijek
    dative kompanijce kompanijkom
    accusative kompanijkę kompanijki
    instrumental kompanijką kompanijkami
    locative kompanijce kompanijkach
    vocative kompanijko kompanijki

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “kompanijka”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. (in Polish), (Can we date this quote?), published 1983, Inwentarz akcesyjny kaplicy Domagaliczów we Lwowie z lat 1645-1702, page 315: “Łańcuszek lszkniący, złoty, drugi companijka, trzeci w ogniwka szmelcowane.”

    Further reading