komiser

Turkish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish قومیسر (komiser, “commissioner”), borrowed from French commissaire.

    Pronunciation

    • IPA(key): (standard) /ko.miˈsæɾ/, /ko.miˈsɛɾ/
    • IPA(key): (overall more common) /komˈsæɾ/, /komˈsɛɾ/

    Noun

    komiser (definite accusative komiseri, plural komiserler)

    1. commissioner (an official in charge of a government department, especially a police force)

    Declension

    Declension of komiser
    singular plural
    nominative komiser komiserler
    definite accusative komiseri komiserleri
    dative komisere komiserlere
    locative komiserde komiserlerde
    ablative komiserden komiserlerden
    genitive komiserin komiserlerin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular komiserim komiserlerim
    2nd singular komisersin komiserlersin
    3rd singular komiser
    komiserdir
    komiserler
    komiserlerdir
    1st plural komiseriz komiserleriz
    2nd plural komisersiniz komiserlersiniz
    3rd plural komiserler komiserlerdir

    Derived terms

    • komiserlik

    Further reading