kombinering

Danish

Etymology

From kombinere +‎ -ing.

Noun

kombinering c (singular definite kombineringen, plural indefinite kombineringer)

  1. (rare) a combination
    Synonym: kombination

Declension

Declension of kombinering
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative kombinering kombineringen kombineringer kombineringerne
genitive kombinerings kombineringens kombineringers kombineringernes

References