koloryzator

Polish

Etymology

    From koloryzować + -ator.[1] First attested in 1847.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.lɔ.rɘˈza.tɔr/
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: ko‧lo‧ry‧za‧tor

    Noun

    koloryzator m pers

    1. yarn-spinner (person who tells untrue, made-up things to impress others)
      Synonyms: bajczarz, bajerant, blagier
    2. dyer (person who dyes hair especially professionally)
    3. colorizer (person who adds color to old photos)

    Declension

    Declension of koloryzator
    singular plural
    nominative koloryzator koloryzatorzy, koloryzatory1
    genitive koloryzatora koloryzatorów
    dative koloryzatorowi koloryzatorom
    accusative koloryzatora koloryzatorów
    instrumental koloryzatorem koloryzatorami
    locative koloryzatorze koloryzatorach
    vocative koloryzatorze koloryzatorzy

    1Deprecative.

    Noun

    koloryzator m inan

    1. colorizer; dye (substance intended to give color to specific objects) [with do (+ genitive) ‘for what’]

    Declension

    Declension of koloryzator
    singular plural
    nominative koloryzator koloryzatory
    genitive koloryzatoru koloryzatorów
    dative koloryzatorowi koloryzatorom
    accusative koloryzator koloryzatory
    instrumental koloryzatorem koloryzatorami
    locative koloryzatorze koloryzatorach
    vocative koloryzatorze koloryzatory

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “koloryzator”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Stanisław Ropelewski (1847), Słownik polsko-francuzki = Dictionnaire polonais-français (in Polish), volume 1, A-M, page 763

    Further reading