kolacja

See also: kolacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin collātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈla.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ko‧la‧cja

    Noun

    kolacja f (diminutive kolacyjka)

    1. supper (any meal eaten in the evening)
      Synonyms: wieczernik, wieczerza
      Kolację podano! ― Dinner is served!
      • 1986, Krystyna Flis, Wanda Konaszewska, Podstawy żywienia człowieka‎[1], page 167:
        Kolacja jest ostatnim posiłkiem w ciągu dnia.
        Supper is the last meal of the day.
      • 2008, Franco Scaglia, translated by Lucyna Rodziewicz, Złoto Mojżesza‎[2], page 189:
        Garbo przygotował na kolację wspaniałą duszoną baraninę, mocno przyprawioną, tak jak lubię.
        Garbo prepared a wonderful braised mutton for dinner, spiced well, just how I like it.
      • 2013, Mariusz Kwiatkowski, Łowca gwiazd‎[3], page 20:
        Z Jakubem rozmawiał rzadko. Spotykali się przy obiadach i kolacjach, wymieniali zdawkowe uwagi o polityce, o nowym rządzie, o strajkach chłopów, o parcelacji ziemi, o losie arystokracji.
        He spoke with Jacob rarely. They met over lunches and dinners, exchanged off-the-cuff remarks about politics, about the new government, about the peasants' strikes, about land parceling, about the fate of the aristocracy.

    Declension

    Declension of kolacja
    singular plural
    nominative kolacja kolacje
    genitive kolacji kolacji, kolacyj1
    dative kolacji kolacjom
    accusative kolację kolacje
    instrumental kolacją kolacjami
    locative kolacji kolacjach
    vocative kolacjo kolacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjectives
    verbs
    • kolacjonować impf
    • skolacjonować pf

    Further reading

    • “kolacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kolacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)