kolacho

Polish

Etymology

    From kolano + -cho.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈla.xɔ/
    • Rhymes: -axɔ
    • Syllabification: ko‧la‧cho

    Noun

    kolacho n

    1. (rare) augmentative of kolano (“knee”) (joint in the middle of the leg)
      Synonym: (more common) kolanisko
      • 1936 [1879], Norbert Bonczyk, Stary kościół miechowski (Biblioteka Pisarzy Śląskich, Pisma Poetyckie; 1)‎[1], 4. edition, Katowice: Instytut Śląski, page 130:
        Zaczęły się przesłuchy. Pan preceptór siad[a]ł / Na swym tronie jak bożek, kolachy rozkładał / Jak jakie[ś] krókwie i nas wołał po kolei / Ku sobie między nogi, potem jak złodziei / Uchwycił nas w te kleszcze.
        The questionings began. The précèptor sat / On his throne like an idol, spreading his knees / Like some ráfters and calling us one by one / Towards himself between his legs, then like thieves / He captured us in these ticks.

    Usage notes

    The nominative/accusative/vocative plural kolachy is much less common than the usual kolacha.

    Declension

    Declension of kolacho
    singular plural
    nominative kolacho kolacha, kolachy
    genitive kolacha kolach
    dative kolachu kolachom
    accusative kolacho kolacha, kolachy
    instrumental kolachem kolachami
    locative kolachu kolachach
    vocative kolacho kolacha, kolachy

    Further reading

    • “kolacho”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “kolacho”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[3], 4. online edition, Warszawa