koku

See also: kok-ú

English

Etymology 1

Borrowed from Japanese 石.

Noun

koku (plural kokus or koku)

  1. A unit of measure in feudal Japan, the amount of rice needed to feed one person for a year.

Etymology 2

Borrowed from Malay koku, clipping of kokurikulum (“cocurriculum”).

Alternative forms

Noun

koku

  1. (Malaysia, school slang) cocurriculum; extracurriculum

Japanese

Romanization

koku

  1. Rōmaji transcription of こく
  2. Rōmaji transcription of コク

Latvian

Noun

koku m

  1. inflection of koks:
    1. accusative/instrumental singular
    2. genitive plural

Malay

Etymology

Clipping of kokurikulum (“cocurriculum”).

Noun

koku

  1. (Malaysia, school slang) cocurriculum; extracurriculum

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔ.ku/
    • Rhymes: -ɔku
    • Syllabification: ko‧ku

    Noun

    koku m inan

    1. locative/vocative singular of kok

    Turkish

    Etymology

    From Ottoman Turkish قوقو (koku). Related to kokmak.

    Pronunciation

    • IPA(key): /koˈku/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ko‧ku

    Noun

    koku (definite accusative kokuyu, plural kokular)

    1. smell, odor/odour
    2. stench, stink, pungency
    3. (figurative) inkling, sign, indication

    Declension

    Declension of koku
    singular plural
    nominative koku kokular
    definite accusative kokuyu kokuları
    dative kokuya kokulara
    locative kokuda kokularda
    ablative kokudan kokulardan
    genitive kokunun kokuların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kokum kokularım
    2nd singular kokun kokuların
    3rd singular kokusu kokuları
    1st plural kokumuz kokularımız
    2nd plural kokunuz kokularınız
    3rd plural kokuları kokuları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kokumu kokularımı
    2nd singular kokunu kokularını
    3rd singular kokusunu kokularını
    1st plural kokumuzu kokularımızı
    2nd plural kokunuzu kokularınızı
    3rd plural kokularını kokularını
    dative
    singular plural
    1st singular kokuma kokularıma
    2nd singular kokuna kokularına
    3rd singular kokusuna kokularına
    1st plural kokumuza kokularımıza
    2nd plural kokunuza kokularınıza
    3rd plural kokularına kokularına
    locative
    singular plural
    1st singular kokumda kokularımda
    2nd singular kokunda kokularında
    3rd singular kokusunda kokularında
    1st plural kokumuzda kokularımızda
    2nd plural kokunuzda kokularınızda
    3rd plural kokularında kokularında
    ablative
    singular plural
    1st singular kokumdan kokularımdan
    2nd singular kokundan kokularından
    3rd singular kokusundan kokularından
    1st plural kokumuzdan kokularımızdan
    2nd plural kokunuzdan kokularınızdan
    3rd plural kokularından kokularından
    genitive
    singular plural
    1st singular kokumun kokularımın
    2nd singular kokunun kokularının
    3rd singular kokusunun kokularının
    1st plural kokumuzun kokularımızın
    2nd plural kokunuzun kokularınızın
    3rd plural kokularının kokularının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kokuyum kokularım
    2nd singular kokusun kokularsın
    3rd singular koku
    kokudur
    kokular
    kokulardır
    1st plural kokuyuz kokularız
    2nd plural kokusunuz kokularsınız
    3rd plural kokular kokulardır

    Derived terms

    See also

    References

    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN